Selecteer een pagina
End-DTS-2

vanaf Robbeneiland

Toen we begonnen aan deze DTS, hadden we een aantal verlangens; dingen die we hoopten dat er zou gebeuren in het aankomende halve jaar. We hoopten God beter te leren kennen, meer passie voor Hem te voelen, meer samen op één lijn te komen in wat we van God ervaren en bovenal Zijn stem te leren verstaan.

Ruurt heeft al eens eerder een stuk geschreven over dit laatste onderwerp en ik ga dit bij deze ook doen. Nu we aan het einde van onze DTS zijn gekomen, willen we jullie onze toekomst plannen niet onthouden. Eerlijk is eerlijk; het verhaal wat gaat komen kan bizar klinken en we snappen dat het misschien meer vragen oproept dan verhelderd. Toch zul je aan het einde snappen waarom we het nu al met je delen en niet wachten totdat we het eind juli face-to-face kunnen uitleggen.

End-DTS-3

Bij de waterval

Om maar met de deur in huis te vallen; Ruurt en ik denken dat we Gods stem steeds beter kunnen verstaan en dus ook dat we van Hem gehoord hebben wat we aankomend jaar mogen gaan doen. Dit maakt dat we op dit moment stappen ondernemen om midden september opnieuw Nederland te verlaten en in Australië een bijbelschool te gaan doen voor 9 maanden.

 

Zó; het hoge woord is eruit! 🙂

End-DTS-4

Rianne en Jonathan

Nu de onderbouwing. De bijbelschool die we op het oog hebben heet officieel School of Biblical Studies (SBS) en wordt over de hele wereld gegeven. In 9 maanden tijd lees je de hele bijbel vijf keer door en eventueel kan je erachteraan een outreach doen van 2 maanden; dit laatste is optioneel.

Toen ik, Rianne, voor het eerst hoorde van deze SBS, werd ik ontzettend enthousiast. Het lijkt me geweldig om de bijbel zovaak door te lezen en me echt een klein jaar toe te wijden aan het leren kennen van de bijbel. Ruurt was absoluut niet enthousiast; 50-60 uur per week individueel de bijbel bestuderen is niets voor hem. Omdat het nog aan het begin van de DTS was, bedachten we dat er waarschijnlijk nog wel veel meer opties langs zouden komen die ook gaaf zouden zijn om te doen én bovenal waren we van plan weer terug naar Nederland te gaan, na de DTS. We besteden beiden geen aandacht aan het feit dat SBS een serieuze optie voor ons zou zijn.

End-DTS-5

Rianne is het eventjes kwijt

End-DTS

Maar ze heeft in ieder geval de penguins gevonden

Een paar weken later kreeg Ruurt sterk het gevoel dat hij een fotografie opdracht in september voor Oprecht Creatief moest afzeggen. Hij ervaarde dat we september moesten ‘vrijhouden’ voor iets anders. Na veel bidden, hakte hij de knoop door en mailde het koppel wat zou gaan trouwen dat het hem speet, maar dat hij de opdracht wilde afzeggen. Een dag later kreeg hij een mailtje terug: Het stel vond het niet erg dat hij afmelde, want zij wilden hem ook al doorgeven dat ze de afspraak wilde afzeggen! Voor ons was dit een dubbele bevestiging dat God waarschijnlijk iets met ons van plan was, vanaf september.

 

Rond diezelfde tijd heeft Ruurt een droom gehad en omdat hij zijn dromen letterlijk nooit onthoudt, was het een bijzonderheid dat hij op een ochtend helder kon vertellen wat zijn droom was. Hij had allerlei kenmerkende dingen van Australië gezien. We hebben erom gelachen en gedacht: ‘Cool; misschien mogen we wel iets in Australië gaan doen.’.

 

End-DTS-6

Zonsondergang op de Kavango rivier. Links is Namibië, rechts is Angola.

Weer een tijdje later sprak een spreker in één van de lessen over het thema ‘Wat het kost om discipel van Jezus te zijn’. Hij week op een gegeven moment compleet van het onderwerp af en schetste het verhaal van een jongeman die na zijn DTS alles verkocht wat hij had en een SBS in Australië ging doen. Ruurt en ik moesten lachen om de ‘toevalligheid’ dat het verlangen van mij én zijn droom bij elkaar komen. Ruurt vroeg in stilte aan God: ‘Is dit toevallig, of voor mij?’ en hij zei later dat God hem op dat moment bevestigde, door het overweldigende gevoel wat hij kreeg. Ik zat naast hem en het enige wat ik zag was dat Ruurt ontzettend begon te lachen als een boer met kiespijn; alsof hij zich iets realiseerde wat hij niet zo heel erg tof vond. Ruurt beschreef dat hij de laatste 1,5 uur van de les helemaal gemist heeft, omdat het gevoel wat God hem gaf overweldigend was geweest. We begonnen ons te realiseren dat God waarschijnlijk écht wil dat we een SBS in Australië gingen doen…

 

 

End-DTS-8

Bidden voor mensen tijdens het dopen.

In het begin zagen we hier best wel naar uit; een klein jaar in Australië studeren klinkt niet verkeerd en God zal wel voorzien in alles wat we nodig hebben. Maar naar mate de tijd vorderde, begon de spanning ook ontzettend toe te nemen. We begonnen God in ons gebed te vragen om bevestigingen en we kregen die ook. Ik werd op een ochtend wakker met de naam ‘Canberra’ in mijn hoofd en omdat mijn kennis van topografie na mijn VWO examen op het Guido de Brès is achtergebleven, moest ik ontdekken dat deze stad in Australië ligt. We zagen op internet dat ze daar inderdaad een SBS geven, startende in september!

End-DTS-9

lekker knuffeltje

Of ik kreeg toen ik God heel veel vragen stelde ineens de bijbeltekst Jeremia 10:23 voor mijn neus, die zegt: ‘Ik weet het, Heer. Het is niet aan de mens te bepalen welke weg hij moet gaan, hoe zijn pad loopt.’ En daarbij het gevoel dat God me vroeg: ‘Wat gebeurt er als je de SBS níet gaat doen in september? Hoe zou je je dan voelen?’. Ik probeerde me in te denken hoe dat zou zijn en voelde een leegte. Ik realiseerde me dat het al onmogelijk is geworden om het niet te gaan doen. Er was een stem in mijn hoofd die zij: ‘Niet doen is geen optie!’. Verder hebben we een preek gehoord over het verkopen van je huis, loslaten van je familie/vrienden en geld, in een periode dat we zelf aan het bidden waren over wat te doen met ons huis. Of wanneer we angstig waren kregen we teksten in ons hoofd als

End-DTS-10

Ruurt is het nu eventjes kwijt….

Matteüs 6:33 ‘Zoek eerst het koninkrijk van God en Zijn geregeldigheid, dan krijgt u al het andere erbij.’ Of ‘Maak u geen zorgen, maar laat aan God in al uw bidden en smeken dankbaar weten wat uw wensen zijn. En God zal met zijn vrede, die alle begrip te boven gaat, waken over uw hart en u gedachten, in Christus Jezus.’, uit Filippenzen 4:6+7.

End-DTS-7

De kids in Donkerbos vinden het mega interresant, zo’n blanke vent met baard!

En voor mij als klapper op de vuurpijl het volgende: Op een ochtend werd ik wakker en al een paar dagen was ik erg onrustig voor deze toekomst plannen. Ik vroeg God al een paar dagen om nog meer bevestiging en ik voelde die ochtend sterk dat God zei: ‘Vraag vandaag en Ik zal je antwoord geven.’. Ik vroeg die ochtend om een bijbeltekst die onze plannen bevestigde en het eerste waar ik aan dacht was: ‘Marcus 8:16’. Ik had geen idee wat er in die bijbeltekst stond en ging het nieuwsgierig opzoeken. Er staat het volgende: ‘En zij beleven er met elkaar over praten dat zij geen broden genoeg hadden.’. Ik las de tekst erom heen en het verhaal was het volgende: Jezus’ discipelen waren vergeten voldoende broden mee te nemen en ze bleven hier maar over praten met elkaar. Ze waren bang honger te leiden. Toen Jezus dit hoorde, reageerde Hij met het volgende (vers 17-21): ‘Waarom praten jullie erover dat je geen brood genoeg hebt? Hebben jullie het dan nog altijd niet begrepen? Missen jullie dan elk begrip? Zijn jullie zo hardleers? Jullie hebben toch ogen, zie je dan niets? Jullie hebben toch oren, hoor je dan niets? Weten jullie niet meer dat Ik die vijf broden in stukken brak voor vijfduizend mensen? Hoeveel manden brood haalden jullie toen op?’ ‘Twaalf’, antwoorden de discipelen.

End-DTS-12

een verlaten kerk in Rooibank.

‘En die andere keer met de zeven broden voor vierduizend mensen; hoeveel broden haalden jullie toen op?’ vroeg Jezus. En de leerlingen zeiden: ‘Zeven’. Toen zei Jezus: ‘En jullie begrijpen het nog niet?’.

Dit was voor mij een teken dat God aan mij vroeg: ‘Waarom blijf je om bevestiging vragen? Weet je niet meer wat ik allemaal al heb laten weten? Wat begrijp je nog niet?’

 

End-DTS-13

Rianne op een zandduin in de woestijn bij Rooibank

Vanaf die dag zijn we stappen gaan nemen en mensen in onze nabije kring gaan vertellen wat de plannen zijn. Ondertussen zijn we bezig met een proces om te kijken of we ons huis kunnen verkopen. Met name op het financiële vlak verwachten we wonderen van God, omdat we, als we het zelf logisch beredeneren, met een flinke restschuld achterblijven als we ons huis nu verkopen. Tegelijkertijd hebben we God genoeg wonderen zien en horen doen,

End-DTS-14

Zonsondergang in de woestijn bij Rooibank

dus geloven we ook dat Hij in ons geld kan voorzien. Bijzonder hierin is dan ook weer dat we, juist in deze tijd, opnieuw twee toffe dingen van God hebben gehoord. Het eerste is dat een studiegenoot op ons af kwam en zei (terwijl ze nog niets van onze plannen weet) : ‘God zal voor jullie sommige deuren openen en sommige zal Hij sluiten. Hij is de enige die deuren kan openen en kan sluiten; op Zijn tijd.’. Voor ons betekende dit dat wij stappen mogen ondernemen en God zal wel laten zien of dat de juiste stappen zijn. Als we ons huis mogen verkopen, dan zullen we er schulden vrij uitkomen. Ziet het er naar uit dat we met schulden gaan achterblijven, dan zal verkoop niet de juiste optie zijn en moeten we verder zoeken; zo redeneren we nu.

End-DTS-11

Ruurt vond de woestijn een beetje droog…..

Een tweede is dat we afgelopen zondag in een kerkdienst waren en een onbekende vrouw tegen ons zei: ‘Jullie zijn geroepen door God. Vertrouw niet op de dingen die je ziet, maar vertrouw op God’.  Wauw!

 

We moeten eerlijk zeggen: Dit laatste gaat de ene dag beter dan de andere. Vandaag is een goede dag en zie ik alles fluitend tegemoed. God houdt zoveel van mij; Hij is een liefdevolle, zorgzame vader en Hij wil mij op de juiste plek hebben.

End-DTS-16

Groepsfoto in Uitehaag, vlakbij Port Elizabeth in Zuid Afrika. Hier zijn we met meer mensen van ons team.

We moeten nu gewoon rustig afwachten welke bevestigingen we krijgen. Op andere dagen, bijvoorbeeld twee weken geleden, was ik óntzettend gestresst en was ik met mijn emoties geneigd de handdoek in de ring te gooien. Ik wilde vertrouwen op mijn eigen inzicht en alle plannen afblazen; eerst een jaartje werken en dan zien we wel weer. Daarnaast: we moeten zoveel mensen nóg een jaar missen als dit plan doorgaat. Ik vind het écht niet tof dat we weer een lange tijd weg zijn van familie, vrienden, onze kerk en onze jeugdclub van de kerk…

 

End-DTS-15

Er zijn bijzondere dingen op ons pad gekomen..;-)

Een half jaar weggaan voor deze DTS voelde (nog) niet als een offer, een half jaar gelden. Ook al hadden we onze banen opgezegd; We hadden ons huis nog en waren ‘maar’ een half jaartje weg van iedereen. Het plan wat we nu waarschijnlijk gaan doen, voelt eerlijk gezegd wel als offer. Ik zie er tegenop om weg te zijn van jullie allemaal van wie we veel houden; Ruurt ziet er niet naar uit om 50-60 uur per week met zijn neus in de bijbel te zitten en we zijn beiden onzeker over de financiële kant van het verhaal… Maar we voelen als ondertoon een rust in deze storm. Bijzonder he?

Ons zonder baard

Zo ziet Ruurt eruit zonder baard.

Ik wil afsluiten met een quote die we hier in YWAM iemand hebben horen zeggen en wat me altijd zal bijblijven: ‘Als God iets van je vraagt, zal Hij bevestiging geven, maar nooit zoveel dat er geen geloof meer voor nodig is. Hij wil dat je gelooft en vertrouwen in Hem laat zien.’

Dit is wat we nu doen! 🙂

Als jullie willen reageren op dit stuk; heel graag! We zien er naar uit jullie reactie te krijgen!

meer info: http://www.ywamsbs.com

Veel liefs,

Rianne en Ruurt